ذبيح الله صفا
910
تاريخ ادبيات در ايران ( فارسى )
دلم مىبلرزد چو زلف تو ز آنرو * كه مؤمن ز تشوير كافر بلرزد تنم ز آن ز مهر تو در لرزه افتد * كه خاك از هوا همچو آذر بلرزد چو خونريز چشم تو خنجر برآرد * مرا اين دل ريش غمخور بلرزد ز رويم زَرِ خشك در خون نشيند * ز اشكم دل لؤلوء تر بلرزد چرا اين تن خسته هردم ز جورت * در ايّامِ شاهِ مظفّر بلرزد محمد « 1 » جهانگير محمود رتبت * كه از هيبتش ملك سنجر بلرزد شه آسمان قدر دريا دل آنك او * ز سهمش همه چين و كشمر بلرزد * * قرطهء زر چاك زد لعبت سيمين بدن * اشك ملمّع فشاند شمع مرصّع لگن خيرى خور بردميد از دل خاراى كوه * مرغ چمن بركشيد زمزمهء خاركن « 2 » دانهء گاورس چيد بازِ سپيد سحر * داغ گلستان بماند در دل زاغ و زغن طاير طاوس بال كرد نشيمن بباغ * گلرخ بستانفروز گشت چمان در چمن طارم شش روزه شد اشك رياض بهشت * حلقهء پيروزه گشت درج عقيق يمن ز آتش خور برفروخت عرصهء ميدان چرخ * چون ز تف تيغ گيو قلب سپاه پشن جوهرى چرخ چون لؤلؤ لالا خريد * داد زَرِ مغربى درّ ثمين را ثمن دهر معربد كشيد خنجر تيز از نيام * چرخ مشعبد فشاند سونِشِ لعل از دهن زال زَرِ مهر بين از پى ديو سپيد * رخش بميدان كين تاخته چون تهمتن قيصر قصر فلك كرده كمين برحبش * سيف يمانى بدست چون پسر ذى يزن خيمهء پيروزهگون يافته سيمين ستون * شمسهء زر رشته تاب تافته زرّين رسن يوسف گلروى چرخ رسته ز چنگال گرگ * ليك به خون كرده رنگ لاله صفت پيرهن
--> ( 1 ) - مقصود امير مبارز الدين محمد سرسلسلهء آل مظفر است كه اين قصيده را خواجو در مدح او سرود . ( 2 ) - خاركن نام يكى از نغمههاى موسيقى است .